PostHeaderIcon ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ - 5. ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ

Ευρετήριο Άρθρου
ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ
2. ΤΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
3. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ
4. ΤΟ ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΩΝ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
5. ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ
Όλες οι Σελίδες

5. ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ

Αντίθετα τώρα με το συνηθέστερο μοντέλο επιβίωσης και ανάπτυξης που ακολουθεί η συντριπτική πλειοψηφία των ερασιτεχνικών Σωματείων στην Ελλάδα (το οποίο και παρουσιάσαμε αναλυτικά παραπάνω) το Ελληνικό ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ έχει τραβήξει έναν τελείως διαφορετικό δρόμο, ο οποίος και το οδηγεί σε αυτήν την ραγδαία και αλματώδη του ανάπτυξη σε όλα του τα επίπεδα. Υπάρχει η άποψη στον κόσμο ότι το Ελληνικό ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ γνώρισε αυτήν την εντυπωσιακή πρόοδο μετά το 2000, που το ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ μπήκε στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων και το γεγονός ότι στους αγώνες του Σίδνεϋ το 2000, ο Μιχάλης Μουρούτσος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, γεγονός που τάραξε τα νερά στα δυναμικά αθλήματα στην Ελλάδα.

Η προσωπική μου άποψη, που βασίζεται στην καθημερινή μου επαφή με το Ελληνικό ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ εκ των έσω, συνεχώς από το 1989 μέχρι και σήμερα, είναι ότι αυτό επηρέασε μεν θετικά, αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό από όσο πιστεύεται, την ανάπτυξή του, η οποία είχε δρομολογηθεί πολύ νωρίτερα. Επίσης πιστεύω ακράδαντα, ότι ακόμη και αν από σήμερα και στο εξής το ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ βγει από το πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων, αυτό δεν θα επηρεάσει στο παραμικρό αρνητικά την περαιτέρω του ανάπτυξη και θα προσπαθήσω παρακάτω να το τεκμηριώσω αυτό.

Οι άνθρωποι λοιπόν που διαχειρίστηκαν τις τύχες του Ελληνικού ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ (W.T.F.), στις αρχές της δεκαετίας του 80, που αυτό άρχισε να μπαίνει δυναμικά στην Ελληνική καθημερινότητα, είτε από έμπνευση, είτε από συμπτώσεις, είτε ακολουθώντας κάποιο όραμα, στήριξαν το μοντέλο ανάπτυξής του σε έναν δρόμο τελείως έξω από την πεπατημένη. Βασίστηκαν κυρίως στην επίγνωση τους ότι είχαν στα χέρια τους ένα πολύ δυνατό «προϊόν» με τα εξής μεγάλα πλεονεκτήματα: συνδυασμός μίας ολοκληρωμένης πολύπλευρης πολεμικής τέχνης με έναν αστείρευτο πλούτο πολυποίκιλων κινητικών ερεθισμάτων, που συνδυαζόταν ιδανικά με την κλασική μορφή του αθλητισμού και της ελεύθερης γυμναστικής με τις άπειρες δυνατότητες της, το οποίο είχε μία πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη αγωνιστική μορφή, προσιτή και αγαπητή και για τα κορίτσια και για τα αγόρια, το οποίο ταίριαζε αφάνταστα στην ιδιοσυγκρασία του Έλληνα και το οποίο γοήτευε τα Ελληνόπουλα και είχε όλα τα εχέγγυα από την φύση του να τα κρατήσει για χρόνια μέσα στα γυμναστήρια, με τα πολυδιάστατα ερεθίσματα που μπορούσε να τους προσφέρει και τελικά να τα κάνει να το αγαπήσουν. Αποφασίστηκε λοιπόν να μην ακολουθηθεί για το Ελληνικό ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ ο δρόμος της κρατικής εξάρτησης και της ελεγχόμενης ανάπτυξης που θα εξασφάλιζε σίγουρη επιβίωση, αλλά αντίθετα να αφεθεί αυτό το χαρισματικό «προϊόν» καθαρά στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στήριξη και να υπαχθεί στους σκληρούς νόμους της ελεύθερης αγοράς, στην προσφορά και στην ζήτηση, εκεί όπου ο αδύνατος δεν επιβιώνει και ο δυνατός γιγαντώνεται. Στα πλαίσια αυτής της επιλογής αποφασίστηκε να ευνοηθεί η μεγάλη Πανελλήνια εξάπλωση του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ, με την δημιουργία όσο το δυνατόν περισσότερων Σωματείων σε κάθε γειτονιά των μεγάλων πόλεων, αλλά και στις μικρότερες πόλεις και στα νησιά της Ελλάδας.

Επειδή εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν αρκετοί δάσκαλοι και προπονητές που να προέρχονταν αυτούσιοι από τον χώρο του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ, επιστρατεύτηκαν και συνάδελφοι που προέρχονταν από άλλες πολεμικές τέχνες και μαχητικά αθλήματα, οι οποίοι γνώρισαν και αγάπησαν το ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ και αποφάσισαν να το υπηρετήσουν, προσφέροντας πολλά σε αυτήν την προσπάθεια. Μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη του Ελληνικού ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ έδωσε στα μέσα της δεκαετίας του 80, μία εξαιρετική φουρνιά πολύ καλών αθλητών και μετέπειτα δασκάλων και προπονητών, οι οποίοι ήρθαν στην Ελλάδα από την Γερμανία και οι οποίοι είχαν θητεύσει σε μεγάλους Κορεάτες Δασκάλους. Επίσης μεγάλη πρόοδος επήλθε όταν από τα τέλη της δεκαετίας του 80, έρχονταν στην Ελλάδα σε τακτική βάση Κορεάτικες επίλεκτες αγωνιστικές ομάδες, ομάδες επίδειξης και κορυφαίοι Κορεάτες Δάσκαλοι, οι οποίοι με τις γνώσεις τους διεύρυναν τους ορίζοντες του Ελληνικού ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ και το ανέβασαν πολλά επίπεδα. Ενώ από τα μέσα της δεκαετίας του 90 υπάρχει σχεδόν ανελλιπώς ένας Κορεάτης προπονητής στην Εθνική ομάδα ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ, η παρουσία του οποίου εκτός από το τεχνικό μέρος, εξυπηρετεί και τις καλές δημόσιες σχέσεις του Ελληνικού ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ με τα παγκόσμια κέντρα αποφάσεων του αθλήματος.  Σήμερα είναι σχεδόν υπόθεση ρουτίνας η μετάβαση επίλεκτων Ελλήνων αθλητών (ακόμη και σχολικής ηλικίας) με έξοδα των Σωματείων τους στην Κορέα, όπου και προπονούνται με τους κορυφαίους του αθλήματος.

Όλη αυτή η ανάπτυξη έγινε χωρίς κρατικά κονδύλια για τα Σωματεία του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ, καθώς τα χρήματα που ετησίως δίνονται από το κράτος στην Ελληνική Ομοσπονδία ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ (ΕΛ.Ο.Τ.)  δεν επαρκούν ούτε στο ελάχιστο για να καλύψουν τις ίδιες ανάγκες της, με αποτέλεσμα αυτή αντί να επιχορηγεί τα 600 και πλέον Σωματεία της, να χρηματοδοτείται συστηματικά από αυτά (άμεσα, ή εμμέσως μέσω των Τοπικών Ενώσεων ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ) (ετήσια συνδρομή, έκδοση Δ.Α.Ι., εξέταστρα DAN, παράβολο συμμετοχής σε Διασυλλογικά πρωταθλήματα, παράβολο μεταγραφής, κ.λ.π.). Ενώ και ο συναγωνισμός στα Πανελλήνια Πρωταθλήματα ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ είναι τόσο μεγάλος, λόγω της πληθώρας των αθλητών σε κάθε κατηγορία βάρους, που τελικά πολύ λίγα Σωματεία επιχορηγούνται από την Γ.Γ.Α., βάσει των μεταλλίων που κατέκτησαν σε αυτά. Τέλος όσα σωματεία που καλλιεργούν το ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ κατορθώνουν να επιχορηγούνται σε τακτική βάση από τον Δήμο όπου εδρεύουν, συνήθως βγαίνουν χαμένα στην τελική εκκαθάριση σε σχέση με τον Δήμο τους, καθώς αυτός εισπράττει από αυτά περισσότερα χρήματα από αυτά που τους δίνει, μέσω των δημοτικών τελών, καθώς οι αίθουσες που αυτά ενοικιάζουν είναι συνήθως πάνω από 150 m2 .

Η πάγια τακτική ενός μέσου Σωματείου που καλλιεργεί το ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ είναι: α) δεν καλλιεργεί συνήθως κανένα άλλο άθλημα, έτσι ώστε ο χώρος άθλησης του Σωματείου να είναι διαθέσιμος όλες τις ώρες της ημέρας αποκλειστικά και μόνο για τα γκρουπ του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ, β) ενοικιάζει μία μεγάλη και λειτουργική αίθουσα (το κατώτατο όριο που θέτει η ΕΛ.Ο.Τ. για τα Σωματεία της είναι 160 τ.μ. συνολικό εμβαδόν), την οποία διαμορφώνει κατάλληλα για τις ανάγκες του αθλήματος και η οποία είναι συνήθως καθαρή, προσεγμένη και κλιματιζόμενη, γ) έχει πολλά καθημερινά γκρουπ (νηπιακά, προαγωνιστικά, αγωνιστικά, αυτοάμυνας, επιδείξεων, προετοιμασίας για DAN, κ.λ.π.) για όλες τις ανάγκες των αθλητών του, δ) καλλιεργεί την ολότητα της πολεμικής τέχνης του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ και όχι μόνο το αγωνιστικό του κομμάτι, ε) ασχολείται σοβαρά με την προπόνηση των παιδιών από την ηλικία ακόμη και των 4 ετών, στ) απασχολεί συνήθως έναν πτυχιούχο προπονητή του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ, που είναι εν λευκώ υπεύθυνος για όλα τα τμήματα, ζ) δεν πιέζει τους αθλητές του για να φέρουν αγωνιστικές διακρίσεις, καθώς η επιβίωση του δεν εξαρτάται από αυτό, η) η συνδρομή των μελών του είναι πιο υψηλή σε σχέση με αυτή των κρατικοδίαιτων Σωματείων, γιατί είναι  η αποκλειστική πηγή εσόδων του, θ) διαθέτει σε ετήσια βάση ένα σεβαστό κονδύλι για διαφημιστικούς σκοπούς, ι) επιδιώκει την ανεύρεση χορηγών (συνήθως επιχειρηματίες της τοπικής κοινωνίας)  για να  στηρίξουν τις προσπάθειες του Σωματείου.

Από τα παραπάνω φαίνεται η έκθεση των Σωματείων του ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ στην Ελλάδα στους νόμους της ελεύθερης αγοράς, με το τεράστιο ρίσκο που αυτό εμπεριέχει, γεγονός πάντως που έχει βοηθήσει το Ελληνικό ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ να αναπτύσσεται με αυτούς τους εντυπωσιακούς ρυθμούς, βασιζόμενο στην αγάπη των Ελληνόπουλων και στις δικές του δυνάμεις και όχι στα κρατικά κονδύλια και στις κρατικές εγκαταστάσεις και που εγγυάται και το λαμπρό του μέλλον στην Ελλάδα, ανεξάρτητα από την παραμονή του ή όχι στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων και τις μελλοντικές αγωνιστικές του διακρίσεις.