PostHeaderIcon ΤΟ «ΘΑΥΜΑ» ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ TAE KWON DO ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

του Άρη Δελημήτρου - Καθηγητή Φυσικής Αγωγής
5ο DAN TAEKWONDO (W.T.F.) - 3o DAN HAPKIDO-HANKIDO (I.H.F.)
Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006
Logo Tae Kwon Do ΤΑΛΩΣ
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Και να που το Ελληνικό TAE KWON DO, στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004, σήκωσε για άλλη μία φορά ψηλά στον ιστό την γαλανόλευκη σε Ολυμπιακούς Αγώνες και μάλιστα δύο φορές. Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή. Στο Ολυμπιακό πρόγραμμα του TAE KWON DO υπάρχουν 4 κατηγορίες βάρους Ανδρών και 4 Γυναικών, στις οποίες συμμετέχουν μόνο οι 16 καλύτεροι αθλητές και αθλήτριες του κόσμου σε κάθε κατηγορία βάρους. Κάθε χώρα μπορεί να συμμετάσχει το πολύ με 2 άνδρες και 2 γυναίκες (οι οποίοι προκρίνονται μέσα από πολύ δύσκολες Πανηπειρωτικές και Παγκόσμιες προκρίσεις), μηδέ της διοργανώτριας χώρας εξαιρουμένης, αν και στο Σίδνεϋ το 2000 η διοργανώτρια Αυστραλία συμμετείχε με 4 αθλητές και 4 αθλήτριες.
Η Ελλάδα στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 παρέταξε μία πανίσχυρη Ολυμπιακή ομάδα TAE KWON DO, αποτελούμενη από τους: Μιχάλη Μουρούτσο στα -58 κ. Ανδρών, Αρετή Αθανασοπούλου στα -57 κ. Γυναικών, Έλλη Μυστακίδου στα -67 κ. Γυναικών και Αλέξανδρο Νικολαΐδη στα +80 κ. Ανδρών, αφήνοντας αναγκαστικά έξω τουλάχιστον άλλους 10 αθλητές και αθλήτριες πρώτης γραμμής και με σύνθημα εξ' αρχής: «4 στα 4 μετάλλια».

Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006

2. ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΘΛΗΤΩΝ ΤΟΥ TAE KWON DO ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΟ 2004

Σε γενικές γραμμές το επίπεδο των αγώνων του τουρνουά TAE KWON DO της Αθήνας το 2004 ήταν αρκετά υψηλό, αν λάβουμε σοβαρά υπ' όψιν μας το γεγονός, ότι οι αθλητές και οι αθλήτριες ήταν αρκετά συγκρατημένοι και προσεκτικοί, εξαιτίας του ειδικού βάρους των συγκεκριμένων αγώνων. Στην παραγωγή καλύτερου επιπέδου αγώνων αλλά και θεάματος (σε σύγκριση και με το αντίστοιχο τουρνουά του Σίδνεϋ το 2000) συνέτειναν πολύ οι αλλαγές των κανονισμών του αγωνιστικού TAE KWON DO, που έγιναν αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ και κυρίως το χτύπημα με το πόδι στο κεφάλι, που τώρα πια μετράει για δύο πόντους αντί για έναν και οι συνεχείς παρατηρήσεις που δίνονται πια άμεσα για το παθητικό και το αντιαθλητικό παιχνίδι.
Πρώτος ξεκίνησε τους αγώνες ο Μιχάλης Μουρούτσος με στόχο να υπερασπιστεί τον τίτλο του χρυσού Ολυμπιονίκη στην κατηγορία του, που είχε κατακτήσει στο Σίδνεϋ το 2000. Ο Μουρούτσος είχε δύο πρόσφατους τραυματισμούς στον δικέφαλο μηριαίο και στον αχίλλειο τένοντα, που τον ταλαιπωρούσαν ακόμη και τον είχαν κρατήσει μακριά από την προπόνηση τον τελευταίο κρίσιμο μήνα και μετά από μία εξαντλητική δίαιτα που τον ανάγκασε να είναι με ορρό την παραμονή των αγώνων του, φάνηκε πολύ αγχωμένος από τον πρώτο του κιόλας αγώνα που ήταν νικηφόρος, ενώ σε κρίσιμες φάσεις του δεύτερου αγώνα του αδικήθηκε από τη διαιτησία, μένοντας τελικά στην 5η θέση.
Την επόμενη ημέρα μπήκε στη μάχη η Αρετή Αθανασοπούλου σαν το μεγάλο φαβορί της κατηγορίας της, καθώς ήταν 1η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα τον Οκτώβριο του 2003 και η οποία πριν 40 ημέρες είχε υποστεί ένα κάταγμα κόπωσης στον ταρσό του δεξιού της ποδιού και μόλις είχε αναρρώσει. Στον πρώτο της αγώνα με Ταϋλανδή αθλήτρια η Αρετή έπαιξε πάρα πολύ καλά, όμως οι κριτές δεν στάθηκαν στο ύψος τους και το τελικό σκορ, που ήταν 6 - 6, αποτελεί μαγική εικόνα, καθώς το σκορ θα έπρεπε να είναι 8 - 3 υπέρ της Αρετής. Το στυγερό έγκλημα επικυρώθηκε όταν ο διαιτητής έδωσε τη νίκη στην Ταϋλανδή αθλήτρια λόγω υπεροχής(!!!), ολοκληρώνοντας έτσι τη μεγαλύτερη ίσως αδικία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Τρίτη κατά σειρά αγωνίστηκε η Έλλη Μυστακίδου, η οποία είναι η Ελληνίδα αθλήτρια με τις περισσότερες διεθνείς διακρίσεις. Αφού απέκλεισε διαδοχικά τρεις αντιπάλους της, ύστερα από μία μεγάλη μάχη στον τελικό ηττήθηκε με 7 - 6 από την Κινέζα Λούο Βέϊ, κατακτώντας πανάξια το αργυρό μετάλλιο της κατηγορίας της.
Τέλος την τελευταία ημέρα των Ολυμπιακών Αγώνων αγωνίστηκε ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης στην βαριά κατηγορία των Ανδρών (+80 κ.). Ο Νικολαΐδης που είχε υποστεί δύο απανωτά συντριπτικά κατάγματα δεξιάς κνήμης πριν από 4 χρόνια, ήταν το μεγάλο ερωτηματικό, καθώς τα προσόντα του έδειχναν βάθρο, αλλά είχε καιρό να πάρει μέρος σε τόσο δυνατούς αγώνες. Μετά από τρεις νικηφόρους αγώνες έφτασε στον τελικό με αντίπαλο τον Κορεάτη Μουν Ντάε Σουνγκ, όπου ηττήθηκε με νοκ άουτ στον πρώτο γύρο, κατακτώντας κι αυτός το αργυρό μετάλλιο της κατηγορίας του.

Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006

3. ΟΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ TAE KWON DO ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

άνοντας μία αναδρομή στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες θα δούμε ότι στο Σίδνεϋ το 2000, που το TAE KWON DO εντάχθηκε για πρώτη φορά ως επίσημο αγώνισμα, είχαν προκριθεί να συμμετάσχουν: ο Μιχάλης Μουρούτσος στα -58 κ. Ανδρών, ο οποίος και πήρε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία του, η Αρετή Αθανασοπούλου στα -57 κ. Γυναικών, η οποία κατατάχθηκε όγδοη στην κατηγορία της και ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης στα +80 κ. Ανδρών, ο οποίος κατατάχθηκε κι αυτός όγδοος στην κατηγορία του. Στην Ατλάντα το 1996 δεν είχαν γίνει αγώνες TAE KWON DO, ενώ στη Βαρκελώνη το 1992 που το TAE KWON DO ήταν άθλημα επίδειξης για δεύτερη φορά σε Ολυμπιακούς αγώνες, είχαν προκριθεί να συμμετάσχουν: η Μόρφω Δροσίδου στα -67 κ. Γυναικών, η οποία και πήρε το χάλκινο μετάλλιο της κατηγορίας της, μία τεράστια επιτυχία για το Ελληνικό TAE KWON DO και γενικά για τον Ελληνικό αθλητισμό εκείνη την εποχή, η οποία όμως δεν προβλήθηκε καθόλου από τα Μ.Μ.Ε., γιατί τότε το TAE KWON DO ήταν άθλημα επίδειξης, ενώ συνέπεσε και με τα χρυσά μετάλλια του Πύρρου Δήμα και της Βούλας Πατουλίδου. Είχε προκριθεί να συμμετάσχει επίσης και ο αθλητής Μπάδας από την Κοζάνη στα -58 κ. Ανδρών, ο οποίος όμως δεν κατάφερε να κάνει κάποιο πλασάρισμα στην οκτάδα της κατηγορίας του. Τέλος στην Σεούλ το 1988 που το TAE KWON DO διεξήχθη για πρώτη φορά ως άθλημα επίδειξης, δεν είχε καταφέρει να προκριθεί κανένας Έλληνας αθλητής ή αθλήτρια.
Ο γενικός απολογισμός λοιπόν της παρουσίας του Ελληνικού TAE KWON DO στους Ολυμπιακούς Αγώνες φτάνει (πάντα με μάξιμουμ τις 4 συμμετοχές τη φορά) στο εκπληκτικό σύνολο των 4 μεταλλίων (1 χρυσό - 2 αργυρά - 1 χάλκινο), με μόλις 9 συμμετοχές Ελλήνων αθλητών-τριών, σε 3 Ολυμπιάδες!!!
Επισημαίνουμε σ' αυτό το σημείο ότι το TAE KWON DO, έχει μία τεράστια παγκόσμια εξάπλωση και ασχολούνται πολύ σοβαρά με αυτό σχεδόν όλα τα κράτη της υφηλίου. Σε κάθε Ολυμπιακούς Αγώνες προκρίνονται μόνο οι 16 καλύτεροι αθλητές και αθλήτριες σε κάθε κατηγορία βάρους, μετά από πολύ σκληρές προκρίσεις, ενώ συγκριτικά αναφέρουμε ότι στα Παγκόσμια πρωταθλήματα TAE KWON DO, που γίνονται ανά 2 χρόνια (εκεί όπου υπάρχουν 8 κατηγορίες βάρους Ανδρών και 8 Γυναικών), κατεβαίνουν να αγωνιστούν σε κάθε κατηγορία από 50 έως και 90 αθλητές-τριες (κάθε κράτος έχει δικαίωμα να κατεβάσει μόνο έναν αθλητή και μία αθλήτρια σε κάθε κατηγορία βάρους).
Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν το μέγεθος της επιτυχημένης εκπροσώπησης του Ελληνικού TAE KWON DO στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου και μόνον η πρόκριση σε αυτούς αποτελεί τεράστια επιτυχία για έναν αθλητή, πόσο μάλλον η κατάκτηση ενός μεταλλίου.

Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006

4. ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ TAE KWON DO ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Εδώ γεννιέται στον απλό παρατηρητή και γενικά στην κοινή γνώμη το εύλογο ερώτημα: «Πώς γίνεται ένα σχετικά καινούργιο άθλημα με σχεδόν μηδενική προβολή από τα Μ.Μ.Ε., να χαρίζει στην Ελλάδα τόσες μεγάλες διακρίσεις, σε τέτοιο εξαιρετικό ποσοστό και με τέτοια συχνότητα, στην κορυφαία διοργάνωση του πλανήτη;».
Κατ' αρχάς όπως και στη ζωή έτσι και στον αθλητισμό τίποτα δεν γίνεται τυχαία κι από την μία μέρα στην άλλη. Η πορεία του Ελληνικού TAE KWON DO, από το 1967 που το έφερε στην Ελλάδα ο μεγάλος δάσκαλος Σταμάτης Κάσσης, είναι αργή και με σταθερά βήματα προς την κορυφή, καθώς από το 1991 και μετά κατορθώνει να ανεβάζει αθλητές και αθλήτριες στο βάθρο ανελλιπώς σε όλα τα Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα και κύπελλα Ανδρών-Γυναικών και Εφήβων- Νεανίδων, πάντα σε συνθήκες υπέρτατου ανταγωνισμού. Απλώς επειδή δεν υπάρχει η ανάλογη προβολή από τα Μ.Μ.Ε. σ' αυτές τις συνεχείς μεγάλες διακρίσεις του Ελληνικού TAE KWON DO, ο πολύς κόσμος εξεπλάγη από τις πρόσφατες επιτυχίες του στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 και τις θεώρησε σαν ένα ανέλπιστο «θαύμα».
Το «θαύμα» όμως του ελληνικού TAE KWON DO έχει συγκεκριμένες αιτίες. Είναι γεγονός ότι το TAE KWON DO έχει αγαπηθεί από μία μεγάλη μερίδα του Ελληνικού λαού, που στέλνει τα παιδιά του, από την προσχολική κιόλας ηλικία σε πολλές περιπτώσεις, στα Σωματεία που καλλιεργούν το TAE KWON DO και τα καμαρώνει να γυμνάζονται, να αγωνίζονται, να κοινωνικοποιούνται και να ανδρώνονται σε ένα υγιές αθλητικό περιβάλλον.
Έτσι η Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό (ΕΛ.Ο.Τ.) έχει στη δύναμή της περίπου 600 Σωματεία σε όλη την Ελλάδα (υπάρχει ένα Σωματείο TAE KWON DO σχεδόν σε κάθε γειτονιά στις πόλεις, καθώς και σε αρκετά χωριά, ακόμη και σε αρκετά μικρά νησιά) και περίπου 35.000 εγγεγραμμένους αθλητές-τριες (χωρίς να υπολογίζονται αρκετές χιλιάδες αθλητές-τριες που δεν έχουν δελτίο), γεγονός που καθιστά το TAE KWON DO το πρώτο ατομικό άθλημα στην Ελλάδα σε αριθμό αθλητών.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι κάθε χρόνο, όταν διοργανώνονται τα Πανελλήνια πρωταθλήματα TAE KWON DO ο αριθμός των συμμετεχόντων να είναι πολύ εντυπωσιακός (ενδεικτικά αναφέρουμε 1.000 συμμετοχές σε πρόσφατο Πανελλήνιο πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων) και ο συναγωνισμός πολύ μεγάλος, πράγμα το οποίο εξηγεί το γιατί η Ελλάδα έχει μία πανίσχυρη Εθνική ομάδα TAE KWON DO με πολύ καλές εφεδρείες. Και όταν οι Πανελληνιονίκες πάνε στην προετοιμασία της Εθνικής ομάδας, η δουλειά που γίνεται εκεί είναι πολύ υψηλού επιπέδου, ενώ βοηθάει πολύ και η συμμετοχή της Εθνικής ομάδας στα πιο δυνατά τουρνουά του Εξωτερικού.
Η πρωταρχική όμως δουλειά για την «παραγωγή» όλων των μεγάλων Ελλήνων πρωταθλητών-τριών του TAE KWON DO γίνεται στο κάθε ένα Σωματείο σε όλη την Ελληνική Επικράτεια. Εκεί όπου οι άξιοι Έλληνες προπονητές του TAE KWON DO παίρνουν στα χέρια τους τα μικρά παιδιά, που έρχονται στο κάθε Σωματείο και δουλεύουν μαζί τους με αγάπη, με γνώση, με υπομονή και με μεράκι, για να βγάλουν μετά από 10-15 χρόνια δουλειάς, τους μελλοντικούς Έλληνες Πρωταθλητές-τριες. Κι όλη αυτή η δουλειά γίνεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με χιλιάδες καθημερινά και χρόνια προβλήματα, πολλές θυσίες από μέρους των προπονητών, των γονιών και των παιδιών, με τα πάμπολλα εμπόδια που δημιουργεί σ' αυτήν την προσπάθεια ο σύγχρονος τρόπος ζωής και με μεγαλύτερο αγκάθι το εκπαιδευτικό μας σύστημα, το οποίο αναγκάζει τα παιδιά να καταφεύγουν στην παραπαιδεία από πολύ νωρίς και τα απομακρύνει από την προπόνηση και τα Σωματεία.
Ανακεφαλαιώνοντας το «θαύμα» του Ελληνικού TAE KWON DO στηρίχτηκε: α) στην αγάπη των Ελληνόπουλων για το TAE KWON DO και την αθρόα προσέλευσή τους στα Σωματεία από πολύ μικρή ηλικία, β) στην πολύ σωστή δουλειά των Σωματειακών Προπονητών του TAE KWON DO, γ) στα πολύ δυνατά Πανελλήνια και Διασυλλογικά πρωταθλήματα που διοργανώνουν η ΕΛ.Ο.Τ. και οι Τοπικές Ενώσεις TAE KWON DO και δ) στην υψηλού επιπέδου δουλειά που συντελείται στην Εθνική ομάδα.
Όλα τα παραπάνω είναι εγγύηση για το λαμπρό μέλλον του Ελληνικού TAE KWON DO στο παγκόσμιο στερέωμα και στα επόμενα χρόνια, όπου και ευελπιστούμε σε περισσότερες και ακόμη μεγαλύτερες διακρίσεις.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ "ΤΟ «ΘΑΥΜΑ» ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ TAE KWON DO ΣΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ" ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ Νο 48 ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ» ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2004
Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006