PostHeaderIcon TAE KWON DO (W.T.F.)

του Άρη Δελημήτρου - Καθηγητή Φυσικής Αγωγής
5ο DAN TAEKWONDO (W.T.F.) - 3o DAN HAPKIDO-HANKIDO (I.H.F.)
Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006
1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ TAE KWON DO (W.T.F.)

 

Το Tae Kwon Do είναι η παραδοσιακή πολεμική τέχνη της Κορέας, ενώ έχει ενταχθεί και στον αθλητικό χώρο σαν Ολυμπιακό άθλημα (που υπάγεται στην THE WORLD TAE KWON DO FEDERATION - W.T.F.) από τον Σεπτέμβριο του 1994.
Εμφανίστηκε σαν άθλημα επίδειξης στους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ το 1988 και στους Ολυμπιακούς αγώνες της Βαρκελώνης το 1992 (όπου και η Ελλάδα κατέκτησε ένα χάλκινο Ολυμπιακό μετάλλιο με την Μόρφω Δροσίδου). Εντάχθηκε για πρώτη φορά σαν επίσημο Ολυμπιακό άθλημα στους Ολυμπιακούς αγώνες του Σίδνεϋ το 2000 (όπου η Ελλάδα κατέκτησε ένα χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο με τον Μιχάλη Μουρούτσο) και κατόπιν στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας του 2004 (όπου η Ελλάδα κατέκτησε δύο ασημένια Ολυμπιακά μετάλλια με τους: Έλλη Μυστακίδου και Αλέξανδρο Νικολαϊδη).
Αν το μεταφράσουμε, αποτελείται από τρεις διαφορετικές λέξεις: το Tae, το Kwon και το Do. Με την λέξη Tae προσδιορίζονται όλες οι τεχνικές που εφαρμόζονται με τα πόδια, με την λέξη Kwon όλες οι τεχνικές που εφαρμόζονται με τα χέρια και με την λέξη Do η πνευματική, η ηθική και η ψυχική δύναμη του ανθρώπου. Χρησιμοποιώντας όλα τα παραπάνω με την σωστή μέθοδο και τεχνική, το Tae Kwon Do συνιστά μία μοναδική πολεμική τέχνη. Τα συστατικά στοιχεία από τα οποία αποτελείται το Tae Kwon Do είναι τα εξής: 1) τα POOMSE (πούμσε) που είναι οι φόρμες του Tae Kwon Do (εικονική μάχη εναντίον ενός και πολλών αντιπάλων, 2) τα HOSINSUL (χοσινσούλ) που είναι το σύνολο των τεχνικών αυτοάμυνας του Tae Kwon Do, 3) τα NAK BUPS (νάκμπαπς) που είναι οι πτώσεις του Tae Kwon Do, 4) τα KIOKPA (κιόκπα) που είναι οι τεχνικές θραύσης (σπασίματος) διαφόρων συμπαγών αντικειμένων (ξύλα, κεραμίδια, τσιμεντόπλακες, πέτρες, κ.λπ.) και 5) το KYORUGI (κιρούγκι) που είναι οι τεχνικές μάχης με αντίπαλο. Επισημαίνουμε εδώ, ότι το αγωνιστικό Tae Kwon Do (W.T.F.) αποτελεί μόνο έναν πολύ μικρό και εξειδικευμένο τομέα του Tae Kwon Do Kyorugi. Όλα τα παραπάνω συνιστούν την ολότητα και την πληρότητα της πολεμικής τέχνης του Tae Kwon Do.

Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006

2. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΑΘΛΗΜΑ TAE KWON DO (W.T.F.)

Το Ολυμπιακό άθλημα Tae Kwon Do (W.T.F.) ή αγωνιστικό Tae Kwon Do αποτελεί την σύγχρονη αγωνιστική έκφραση της πολεμικής τέχνης του Tae Kwon Do. Σε καμία όμως περίπτωση δεν πρέπει να ταυτίζεται το αγωνιστικό Tae Kwon Do με την ολότητα της πολεμικής τέχνης του Tae Kwon Do, πράγμα που δυστυχώς τείνει να γίνει κανόνας στις μέρες μας και να περάσει έτσι στη συνείδηση του κόσμου, αλλά και του μέσου μαθητή του Tae Kwon Do.
Αποφθεγματικά, αν η ολότητα του Tae Kwon Do παρομοιαστεί με ένα μήλο, το αγωνιστικό Tae Kwon Do αποτελεί απλώς ένα κουκούτσι από το μήλο.
Η εξέλιξη του αγωνιστικού Tae Kwon Do είναι εντυπωσιακή κι αυτό χάρη στην ύπαρξη σαφέστατων και προσεχτικά μελετημένων κανονισμών (που συνεχώς βελτιώνονται), οι οποίοι δίνουν τη δυνατότητα στον αθλητή να αναπτύξει στον αγώνα τις φυσικές του δυνάμεις στο έπακρο, χωρίς τον κίνδυνο σοβαρών τραυματισμών, γεγονός που εγγυάται πολύχρονη αθλητική καριέρα. Παράλληλα το κάνουν εύκολα διαιτητεύσιμο και συμβάλλουν στην δημιουργία όμορφου θεάματος για τους θεατές.
Τα χαρακτηριστικά του αγωνιστικού Tae Kwon Do είναι τα εξής:
1) Το γεγονός ότι τα χτυπήματα επιτρέπεται να εφαρμόζονται με πλήρη επαφή (full contact).
2) Η ρητή απαγόρευση της εφαρμογής χτυπημάτων με τα χέρια στο πρόσωπο και το κεφάλι γενικότερα του αντιπάλου.
Ειδικότερα τα επιτρεπόμενα χτυπήματα είναι: α) λακτίσματα (μόνο με τις περιοχές του ποδιού κάτω από τον αστράγαλο) στο μπροστινό και στα πλάγια μέρη του κορμού, καθώς και στο μπροστινό και στα πλάγια μέρη του προσώπου και β) γροθιές (μόνο με το μπροστινό μέρος των «κόμπων» του δείκτη και του μέσου δακτύλου της σωστά σφιγμένης γροθιάς, ανεξάρτητα από τη φορά που έχει η γροθιά: ευθεία, ημικυκλική, από κάτω προς τα πάνω, κ.λπ.) στο μπροστινό και στα πλάγια μέρη του κορμού. Εννοείται ότι απαγορεύονται τα χτυπήματα κάτω από τη ζώνη.
3) Η ρητή απαγόρευση κάθε είδους πιασίματος, τραβήγματος, σπρωξίματος, λαβής και ανατροπής του αντιπάλου.
4) Η ύπαρξη μίας σειράς ειδικά μελετημένων προστατευτικών εξαρτήσεων, που προστατεύουν επαρκώς το σώμα από σοβαρούς τραυματισμούς. Ειδικότερα ο κάθε αθλητής είναι υποχρεωμένος να φοράει στον αγώνα: προστατευτική κάσκα στο κεφάλι, αγωνιστικό θώρακα που προστατεύει το μπροστινό και τα πλάγια μέρη του κορμού, επιβραχιόνια για την προστασία των πήχεων, σπασουάρ για την προστασία της βουβωνικής χώρας, επικαλαμίδες για την προστασία των κνημών και των ταρσών, γαντάκια για την προστασία των δαχτύλων και μασέλα για την προστασία των δοντιών.
5) Η διεξαγωγή του αγώνα σε έναν μεγάλων διαστάσεων αγωνιστικό χώρο (10 μ. x 10 μ.), που δεν περιορίζεται στα όριά του από σχοινιά ή κάποια άλλα τεχνητά μέσα.
6) Τα χρονικά πλαίσια του αγώνα, που αποτελείται από 3 γύρους των 2 λεπτών (καθαρός χρόνος) ο καθένας, με 1 λεπτό ενδιάμεσο διάλειμμα. Αν στο τέλος του τρίτου γύρου (κι εφόσον δεν έχει τελειώσει νωρίτερα ο αγώνας με νοκ άουτ, ή με υπεροχή, ή από ποινές) οι δύο αντίπαλοι είναι ισόπαλοι, τότε διεξάγεται και τέταρτος γύρος των 2 λεπτών με την λογική του «ξαφνικού θανάτου» (όποιος πάρει πρώτος πόντο κερδίζει). Αξιοσημείωτο είναι ότι οι αθλητές (σε Πανελλήνιο πρωτάθλημα και πιθανότερα Εφήβων-Νεανίδων) που θα παίξουν στον τελικό της κατηγορίας τους, είναι δυνατόν να παίξουν μέχρι και 6-7 τέτοιους αγώνες μέσα σε 10 ώρες!!!
7) Η συνεχόμενη ροή του αγώνα που δεν διακόπτεται κάθε φορά που επιτυγχάνεται κάποιος πόντος.
8) Το σύστημα διάρθρωσης των κατηγοριών των αθλητών, που εξασφαλίζει την ύπαρξη της ισοδυναμίας των αντιπάλων. Πιο συγκεκριμένα οι αθλητές και οι αθλήτριες στις κατηγορίες Ανδρών-Γυναικών (από 18 ετών και πάνω) αγωνίζονται σε 8 κατηγορίες βάρους, με άνοιγμα 4 έως 6 κιλά η καθεμία, εκτός βέβαια από την ανοιχτή κατηγορία. Δεδομένο είναι ότι δεν επιτρέπεται ο μεικτός συναγωνισμός (δηλαδή άνδρες με γυναίκες).
Το αγωνιστικό Tae Kwon Do ειδικεύεται στη μάχη μεγάλης απόστασης, αλλά δεν περιορίζεται μόνο σ' αυτήν, όπως πολλοί νομίζουν. Οι δύο αθλητές βρίσκονται σε συνεχή κίνηση πάνω στα μπροστινά μέρη των πελμάτων των ποδιών. Η απόσταση μεταξύ τους σε κατάσταση αναμονής είναι τέτοια, ώστε μία κλωτσιά του ενός αθλητή με τεντωμένο πόδι μόλις να μην φτάνει το σώμα και το κεφάλι του αντιπάλου. Όταν η απόσταση αυτή μειώνεται, υπάρχουν πολλές τεχνικές που μπορούν να εφαρμοστούν και σ' αυτήν την περίπτωση (τεχνικές μεσαίας απόστασης). Ακόμη κι όταν οι δύο αθλητές έρθουν κολλητά ο ένας με τον άλλο (χωρίς να πιάνονται εννοείται), υπάρχουν τεχνικές που επιτρέπονται και μπορούν να εφαρμοστούν (τεχνικές μικρής απόστασης), πριν ο διαιτητής κέντρου τους χωρίσει και τους επαναφέρει στην κανονική απόσταση, για να συνεχιστεί ο αγώνας. Ο αγώνας είναι μία συνεχής προσπάθεια των δύο αντιπάλων να ελέγξουν την απόσταση από τον αντίπαλό τους για να επιτεθούν, να αμυνθούν και να αντεπιτεθούν αποτελεσματικά. Σ' αυτήν τους την προσπάθεια οι δύο αθλητές έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν μία πολύ μεγάλη ποικιλία από απλούς βηματισμούς (προς τα μπροστά, πίσω, πλάγια, διαγώνια μπροστά, διαγώνια πίσω), καθώς και σύνθετους συνδυασμούς βηματισμών, που πολλές φορές χρησιμεύουν και σαν προσποιήσεις, για να ξεγελάσουν και να «ανοίξουν» τον αντίπαλο. Θυμίζουμε ότι τα χτυπήματα γίνονται με τις επιτρεπόμενες περιοχές του ποδιού και της γροθιάς στα επιτρεπόμενα μέρη του σώματος του αντιπάλου με πλήρη επαφή (full contact). Κάθε χτύπημα με ικανή δύναμη με τις επιτρεπόμενες περιοχές του ποδιού και της γροθιάς στα επιτρεπόμενα μέρη του κορμού του αντιπάλου μετράει για έναν πόντο, ενώ κάθε χτύπημα με ικανή δύναμη με τις επιτρεπόμενες περιοχές του ποδιού στα επιτρεπόμενα μέρη του κεφαλιού του αντιπάλου μετράει για δύο πόντους. Κάθε παράβαση των κανονισμών τιμωρείται, ανάλογα με τη σοβαρότητά της, με μισό ή έναν πόντο αφαίρεση. Αν ένας αθλητής συμπληρώσει 4 πόντους αφαίρεση από ποινές, αυτομάτως κηρύσσεται χαμένος. Αν ένας αθλητής δημιουργήσει κατά την εξέλιξη του αγώνα υπέρ του διαφορά σε πόντους που φτάνει τους 7, τότε διακόπτεται αμέσως ο αγώνας και ανακηρύσσεται νικητής. Αν ένας αθλητής φτάσει κατά την εξέλιξη του αγώνα στην επίτευξη 12 πόντων υπέρ του, τότε διακόπτεται αμέσως ο αγώνας και ανακηρύσσεται νικητής. Όποιος αθλητής έχει συγκεντρώσει τους περισσότερους πόντους στο τέλος του τρίτου γύρου είναι ο νικητής, εκτός εάν υπάρξει νοκ άουτ νωρίτερα, ή προκύψει κάποια από τις τρεις παραπάνω περιπτώσεις κατά την εξέλιξη του αγώνα. Αν τώρα με το τέλος και του τρίτου γύρου οι δύο αθλητές είναι ισόπαλοι, διεξάγεται μετά από 1 λεπτό διάλειμμα και τέταρτος γύρος των 2 λεπτών με την λογική του «ξαφνικού θανάτου», δηλαδή όποιος πάρει πρώτος πόντο κερδίζει. Εάν τώρα και με το τέλος του τέταρτου γύρου οι δύο αθλητές είναι και πάλι ισόπαλοι, τότε ο νικητής ανακηρύσσεται βάση υπεροχής. Μία «γεμάτη» κλωτσιά στο κεφάλι συνήθως οδηγεί σε νοκ άουτ. Το 90% των χτυπημάτων στον αγώνα είναι κλωτσιές και μόνο το 10% γροθιές. Συνεπώς τα χέρια δεν αποτελούν σπουδαίο επιθετικό όπλο, είναι όμως καταλυτική η σωστή χρήση τους για άμυνα (μπλοκ, κάλυψη των επιτιθέμενων περιοχών), για ισορροπιστικούς λόγους, καθώς και η χρήση τους σε παραπλανητικές ενέργειες (προσποιήσεις). Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αγώνα είναι, ότι η καταλληλότερη στιγμή για να χτυπήσει ένας αθλητής τον αντίπαλό του και να πάρει πόντο ή να τον βγάλει νοκ άουτ, είναι ακριβώς η στιγμή που ο αντίπαλος κλωτσάει και μάλιστα χωρίς να αποφύγει σε πρώτο χρόνο, ή να μπλοκάρει την επίθεσή του (αυτό λέγεται κόντρα επίθεση). Οι κανονισμοί είναι τέτοιοι που ενθαρρύνουν το επιθετικό παιχνίδι, ενώ και η άμυνα δεν έχει παθητικό χαρακτήρα (αποφυγή ή μπλοκ), αλλά γίνεται συνηθέστατα με χτυπήματα του επιτιθέμενου (έτσι σε πολλές φάσεις σε έναν αγώνα κάποιου επιπέδου οι εναλλαγές άμυνας, επίθεσης, αντεπίθεσης και κόντρα επίθεσης των δύο αθλητών είναι εκπληκτικές).

Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006

3. ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ ΕΝΟΣ ΑΘΛΗΤΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ TAE KWON DO (W.T.F.)

Από άποψη εργοφυσιολογίας το αγωνιστικό Tae Kwon Do (W.T.F.) είναι ένα αερόβιο άθλημα με αναερόβιες εκρήξεις. Οι δύο αθλητές βρίσκονται για 3 γύρους των 2 λεπτών ο καθένας (και πιθανόν για 1 επιπλέον γύρο των 2 λεπτών σε περίπτωση ισοβαθμίας), με 1 λεπτό ενδιάμεσο διάλειμμα, σε συνεχή αναπήδηση, μετακίνηση στον χώρο και συχνότατες ανταλλαγές συνδυασμών χτυπημάτων, κυρίως με τα πόδια. Όλα αυτά επιβαρύνουν τόσο τον αερόβιο, όσο και τον αναερόβιο (τον αγαλακτικό και τον γαλακτικό) μηχανισμό παραγωγής μυϊκής ενέργειας. Και θυμίζουμε ότι ένας αθλητής που θα παίξει τελικό στην κατηγορία του, ενδέχεται να αγωνιστεί ακόμη και σε 6-7 τέτοιους αγώνες μέσα σε λιγότερο από 10 ώρες, κουβαλώντας επιπλέον στους τελευταίους αγώνες τραυματισμούς από τους προηγούμενους αγώνες του και το «σκότωμα» της αναμονής του κάθε επόμενου αγώνα.
Αξίζει σε αυτό το σημείο να εξετάσουμε τι συμβαίνει όταν ένας αθλητής εκτελεί μία δυνατή κλωτσιά (π.χ. με το 80% της δύναμης τού ποδιού του), με σκοπό να χτυπήσει τον αντίπαλό του για να πάρει πόντο, ή ακόμη και να τον βγάλει νοκ άουτ. Κατ' αρχάς το βάρος του σώματός του κατά την εξέλιξη της κλωτσιάς στηρίζεται μόνο στο ένα πόδι (το πόδι στήριξης) και είναι αυτονόητο ότι απαιτείται τουλάχιστον διπλάσια μυϊκή ενέργεια, για να γίνει αυτό που κανονικά γίνεται με την σύμπραξη και την μυϊκή ισχύ και των δύο ποδιών (δηλαδή η στήριξη του βάρους του σώματος και η διατήρηση της όρθιας στάσης). Επίσης πολλές φορές στον αγώνα (στα διπλά εναέρια χτυπήματα) το πόδι στήριξης εγκαταλείπει το έδαφος, για να κλωτσήσει κι αυτό με τη σειρά του, πριν το άλλο πόδι προσγειωθεί στο έδαφος, οπότε η μυϊκή ενέργεια που απαιτείται γι' αυτό είναι ιδιαίτερα αυξημένη, καθώς το πόδι στήριξης όχι μόνο στηρίζει αρχικά το βάρος όλου του σώματος, αλλά στη συνέχεια «ξεκολλάει» κι όλο το βάρος του σώματος από το έδαφος, για να κλωτσήσει χωρίς τη μυϊκή συνδρομή του άλλου ποδιού (που βρίσκεται κι αυτό στον αέρα).
Από ανατομικής άποψης το πόδι περιβάλλεται από μεγάλους και ισχυρούς μύες, για την κινητοποίηση των οποίων, προκειμένου να εκτελεστεί μία κλωτσιά, απαιτείται πολλαπλάσια καταβολή μυϊκής ενέργειας, απ' ότι π.χ. για την εκτέλεση μιας γροθιάς. Η μεγάλη αυτή καταβολή μυϊκής ενέργειας για την εκτέλεση μιας κλωτσιάς, πολλαπλασιάζεται από δύο άλλους παράγοντες: α) όσο πιο δυνατή είναι η κλωτσιά (θυμίζουμε ότι ο αγώνας Tae Kwon Do είναι με χτυπήματα πλήρους επαφής-full contact) και β) όσο πιο ψηλά στοχεύει η κλωτσιά (οι κλωτσιές στο κεφάλι είναι πιο δαπανηρές σε μυϊκή ενέργεια από τις κλωτσιές στον κορμό). Επίσης κατά την εκτέλεση κάθε κλωτσιάς έχουμε συνεχείς μεταβολές του κέντρου βάρους του σώματος, γεγονός που επίσης είναι δαπανηρό σε μυϊκή ενέργεια. Από άποψη τακτικής τώρα, όταν ένας αθλητής εκτελεί μία κλωτσιά, για όλους τους παραπάνω λόγους (στήριξη όλου του βάρους του σώματός του μόνο στο ένα πόδι, μεγάλη κατανάλωση μυϊκής ενέργειας για την κινητοποίηση των μεγάλων μυϊκών ομάδων που κινούν το πόδι που κλωτσάει και συνεχείς μεταβολές του κέντρου βάρους του σώματός του) τότε είναι ακριβώς η στιγμή που αυτός είναι πιο ευάλωτος για να δεχθεί το χτύπημα (κυρίως κλωτσιά) του αντιπάλου του.
Από τα παραπάνω γίνεται σαφές, ότι όλοι οι μηχανισμοί παραγωγής μυϊκής ενέργειας του αθλητή (αερόβιος, αναερόβιος αγαλακτικός και αναερόβιος γαλακτικός) δουλεύουν σε υψηλούς ρυθμούς κατά τη διάρκεια ενός αγώνα Tae Kwon Do (W.T.F.), καθώς ανταλλάσσονται από τους δύο αθλητές πάρα πολλές κλωτσιές με το 70 - 80% της μέγιστης δύναμης των ποδιών τους. Φανταστείτε συνεπώς τις ενεργειακές απαιτήσεις ολόκληρου του πρωταθλήματος Tae Kwon Do (W.T.F.), όπου οι αθλητές-τριες που θα παίξουν στον τελικό της κατηγορίας τους, ενδέχεται να έχουν παίξει προηγουμένως ακόμη και 5-6 αγώνες μέσα σε λιγότερο από 10 ώρες!!!

Ο πρωταθλητής τού Tae Kwon Do (W.T.F.) πρέπει να έχει σε πολύ ανεπτυγμένο βαθμό καθώς και σε σωστές αναλογίες μεταξύ τους, όλες τις παρακάτω φυσικές ικανότητες:
1) Μέγιστη δύναμη, για την καταφορά ισχυρών χτυπημάτων στον αντίπαλο.
2) Αντοχή στη δύναμη, για την διατήρηση της ικανότητας εκτέλεσης ισχυρών χτυπημάτων στον αντίπαλο, για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
3) Ταχύτητα κίνησης, για την όσο το δυνατόν γρηγορότερη μετακίνηση στον χώρο, καθώς και για τη γρηγορότερη εκτέλεση των τεχνικών. Η ταχύτητα κίνησης είναι η πιο σημαντική φυσική ικανότητα για τον αγώνα. Πιο απλά ο γρηγορότερος έχει μεγάλο προβάδισμα έναντι του αντιπάλου του.
4) Αντοχή στην ταχύτητα, για την διατήρηση υψηλής ποιότητας ταχύτητας κίνησης, για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
5) Ταχύτητα αντίδρασης, για το γρηγορότερο «ξεκόλλημα» από την κατάσταση αναμονής στην κατάσταση δράσης.
6) Γενική αντοχή, για την αποτελεσματικότερη αντίσταση του οργανισμού στην κόπωση του αγώνα.
7) Ειδική αντοχή, για την εκτέλεση των αγωνιστικών τεχνικών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, χωρίς να μειωθεί η αποτελεσματικότητά τους.
8) Γενική ευλυγισία, για την εκτέλεση των αγωνιστικών τεχνικών με τη μεγαλύτερη δυνατή έκταση κίνησης, γεγονός που εγγυάται την καλύτερη αποτελεσματικότητα των τεχνικών και προστατεύει τούς μύες από τραυματισμούς.
9) Ειδική ευλυγισία, που αφορά στο αγωνιστικό Tae Kwon Do τις αρθρώσεις των ισχύων και των γονάτων και εξασφαλίζει την ευχέρεια εκτέλεσης ψηλών λακτισμάτων (δηλ. με στόχο το κεφάλι του αντιπάλου).
10) Αντοχή στον πόνο, για να μην επηρεάζεται η απόδοση του αθλητή, κατά το δυνατόν, από τις φθορές που έχει υποστεί από τα χτυπήματα του αντιπάλου του.
11) Επιδεξιότητα / σωστή τεχνική, για την οικονομικότερη ενεργειακά και αποτελεσματικότερη εφαρμογή των αγωνιστικών τεχνικών.
Επίσης ο πρωταθλητής του αγωνιστικού Tae Kwon Do (W.T.F.) πρέπει να έχει σε πολύ ανεπτυγμένο βαθμό, τις παρακάτω ικανότητες και παραμέτρους:
1) Καλή ψυχολογία, η οποία βοηθάει στην καταπολέμηση του έμφυτου φόβου για τον αγώνα και για τον αντίπαλο, καθώς και για το ενδεχόμενο του τραυματισμού.
2) Ψυχολογική αντοχή, η οποία βοηθάει τον αθλητή να ξεπεράσει προβλήματα όπως: τις επιπτώσεις μίας εξαντλητικής δίαιτας πριν τους αγώνες, τυχόν τραυματισμούς κατά την διάρκεια των αγώνων, την πολύωρη, εξοντωτική για το σώμα και για τα νεύρα διεξαγωγή του πρωταθλήματος, τυχόν κακή διαιτησία, τυχόν προκλήσεις από τον αντίπαλο, κ.λπ.
3) Ικανότητα πρόβλεψης, η οποία βοηθάει τον αθλητή να «διαβάζει» τις ενέργειες και τις κινήσεις του αντιπάλου, πριν αυτές εκδηλωθούν.
4) Αυτογνωσία, η οποία είναι απαραίτητη για τη σωστή εκτίμηση των δυνατοτήτων του αθλητή, καθώς και για την οριοθέτηση των εφικτών αγωνιστικών του στόχων.
5) Σωστή αγωνιστική τακτική, για να μπορεί να εκμεταλλευτεί ο αθλητής τα αγωνιστικά του πλεονεκτήματα, καθώς και τα αντίστοιχα μειονεκτήματα του αντιπάλου.
6) Ποικιλία έτοιμων αγωνιστικών λύσεων, για ευνόητους λόγους.
7) ¶ριστη γνώση των κανονισμών του αθλήματος, για να μπορεί να επωφεληθεί μέσα στον αγώνα από την εφαρμογή τους.
8) Πλούσια αγωνιστική εμπειρία, η οποία είναι και ο καθοριστικός παράγοντας, που τις περισσότερες φορές ξεχωρίζει έναν πάρα πολύ καλό αθλητή από έναν πρωταθλητή.
Απ' όλα τα παραπάνω γίνεται σαφές, ότι ο πρωταθλητής του αγωνιστικού Tae Kwon Do (W.T.F.) είναι ένας πραγματικά πολύπλευρα γυμνασμένος αθλητής, με εξαιρετικά ανεπτυγμένες ψυχικές ικανότητες, που επιπλέον υποβάλλει τον εαυτό του σε εξαντλητικές δίαιτες για να παίξει στην επιθυμητή κατηγορία βάρους και που συχνά ακροβατεί στα όρια της ανθρώπινης σωματικής και ψυχολογικής αντοχής, για να βγάλει σε πέρας έναν υπερμαραθώνιο, όπως είναι ένα πρωτάθλημα Tae Kwon Do (W.T.F.).
Το αγωνιστικό Tae Kwon Do είναι ένα πολύ τεχνικό άθλημα, στο οποίο για να γίνει κανείς ένας ανταγωνιστικός αθλητής πρέπει να αφιερώσει χρόνια προπόνησης αρχικά πάνω στα βασικά της Πολεμικής Τέχνης του Tae Kwon Do, κατόπιν στα βασικά του αθλήματος Tae Kwon Do (W.T.F.) κι ύστερα στις εξειδικευμένες αγωνιστικές τεχνικές και τακτικές του. Είναι εξαιρετικά σπάνιο το φαινόμενο, ένας πολύ καλός αθλητής κάποιου άλλου αθλήματος (μαχητικού ή όχι) να διακρίνεται στο αγωνιστικό Tae Kwon Do βασιζόμενος στην αθλητική του υπεροχή, χωρίς να έχει το απαιτούμενο υπόβαθρο και την τεχνική υποδομή ενός αθλητή που είναι χρόνια δουλεμένος στις τεχνικές και στις πρακτικές του Tae Kwon Do, με την αντίστοιχη αγωνιστική εμπειρία. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ιδιαίτερη δομή του αγωνιστικού Tae Kwon Do, στην οποία κυριαρχεί η φιλοσοφία της κόντρα επίθεσης, αλλά και στη μη χρησιμοποίηση της «εύκολης λύσης» που παρέχουν τα χτυπήματα με τα χέρια στο κεφάλι του αντιπάλου.
Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αγωνιστικού Tae Kwon Do τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε παγκόσμια κλίμακα είναι, ότι στις τάξεις του συρρέουν πάρα πολλά κορίτσια αλλά και γυναίκες, αναλογικά με τον συνολικό αριθμό των αθλητών. Μία επιστημονική εξήγηση του γεγονότος αυτού (πέρα από τη γοητεία που ασκεί το συναρπαστικό αυτό άθλημα στο γυναικείο φύλο) είναι, ότι η κύρια έκφραση του αγωνιστικού Tae Kwon Do (W.T.F.) είναι τα λακτίσματα (κλωτσιές) και βέβαια τα νεαρά κορίτσια μέχρι και την αρχή της εφηβείας, δεν υστερούν καθόλου σε μυϊκή δύναμη στα κάτω άκρα από τα συνομήλικά τους αγόρια, ενώ και γενικά στο γυναικείο κορμί η πιο ανεπτυγμένη μυϊκά περιοχή είναι τα κάτω άκρα (υπάρχει δηλαδή ένα γενετικό πλεονέκτημα). Επίσης οι γυναίκες έχουν από τη φύση τους μεγαλύτερη ευλυγισία από τους άνδρες και ιδιαίτερα στις αρθρώσεις των κάτω άκρων, πράγμα που τους δίνει μεγαλύτερη ευχέρεια από τους άνδρες στην εκτέλεση ψηλών λακτισμάτων. Και βέβαια η απαγόρευση, από τους κανονισμούς του αγωνιστικού Tae Kwon Do, κάθε είδους χτυπήματος με τα χέρια στο κεφάλι και στο πρόσωπο είναι ένας σοβαρότατος παράγοντας που προσελκύει τις γυναίκες σ' αυτό (για ευνόητους λόγους). Το ελληνικό Tae Kwon Do είναι περήφανο για τις Πανευρωπαϊκές πρωταθλήτριες, τις Παγκόσμιες πρωταθλήτριες και τις Ολυμπιονίκες που το κοσμούν, αλλά και για το πλήθος των κοριτσιών και γυναικών που με πάθος και συνέπεια προπονούνται στους Συλλόγους που καλλιεργούν το Tae Kwon Do σ' όλη την Ελληνική επικράτεια.

Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006
4. ΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ TAE KWON DO (W.T.F.) ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Σήμερα στην Ελλάδα το αγωνιστικό Tae Kwon Do βρίσκεται υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ταεκβοντό (ΕΛ.Ο.Τ.), η οποία ιδρύθηκε το 1987. Στους κόλπους τους ΕΛ.Ο.Τ. ανήκουν περίπου 600 αθλητικά σωματεία (σε όλη την Ελλάδα) που καλλιεργούν το Tae Kwon Do, ενώ οι επίσημα εγγεγραμμένοι στα μητρώα της ΕΛ.Ο.Τ. αθλητές-τριες φτάνουν περίπου τους 35.000, ένα πραγματικά αστρονομικό νούμερο για τα Ελληνικά δεδομένα, που καθιστά το Tae Kwon Do το πρώτο ατομικό άθλημα στην Ελλάδα σε αριθμό αθλητών και δείχνει τη διάδοση και τη δημοτικότητα του Tae Kwon Do στη χώρα μας, καθώς και τον μεγάλο συναγωνισμό που δημιουργείται στα Πανελλήνια πρωταθλήματα Tae Kwon Do που διοργανώνει η ΕΛ.Ο.Τ. και καταξιώνει τις επιτυχίες των Ελλήνων πρωταθλητών σε αυτά.
Οι Έλληνες πρωταθλητές και πρωταθλήτριες του αγωνιστικού Tae Kwon Do είναι αντικειμενικά ανταγωνιστικότατοι αθλητές στον διεθνή χώρο, με αρκετές διακρίσεις σε διοργανώσεις όπου το επίπεδο του συναγωνισμού είναι εξαιρετικά υψηλό (Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα, Παγκόσμια πρωταθλήματα και Ολυμπιακοί αγώνες).
Είναι σ' όλους πλέον γνωστή η τεράστια επιτυχία του Μιχάλη Μουρούτσου, με το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε στους Ολυμπιακούς αγώνες του Σίδνεϋ το 2000, αλλά και οι μεγάλες επιτυχίες στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 των: Έλλη Μυστακίδου και Αλέξανδρου Νικολαϊδη, που κατέκτησαν αμφότεροι το ασημένιο μετάλλιο στις κατηγορίες τους. Ενώ δεν είναι καθόλου γνωστή στο ευρύ κοινό η τεράστια επιτυχία της Μόρφως Δροσίδου στους Ολυμπιακούς αγώνες της Βαρκελώνης το 1992, όπου και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία της (τότε το Tae Kwon Do ήταν άθλημα επίδειξης για δεύτερη φορά σε Ολυμπιακούς αγώνες), σε εποχές «ισχνών αγελάδων» για τον Ελληνικό αθλητισμό.
Σε παγκόσμιο επίπεδο το αγωνιστικό Tae Kwon Do βρίσκεται υπό την αιγίδα της The World Tae Kwon Do Federation (W.T.F.), που έχει την έδρα της στην Σεούλ της Κορέας. Στη δύναμη της W.T.F. υπάγονται 150 χώρες περίπου και εκατομμύρια ενεργοί αθλητές. Η W.T.F. διοργανώνει Παγκόσμιο πρωτάθλημα Tae Kwon Do κάθε δεύτερη χρονιά (τις μονές χρονιές), με την ελεύθερη συμμετοχή αθλητών και αθλητριών από όλες τις χώρες-μέλη της σε κάθε κατηγορία βάρους και τις ενδιάμεσες χρονιές (τις ζυγές χρονιές) διοργανώνει Παγκόσμιο κύπελλο Tae Kwon Do, με την συμμετοχή αθλητών και αθλητριών μόνο από τις 16 καλύτερες παγκοσμίως εθνικές ομάδες Ανδρών και Γυναικών.
Στην Ευρώπη το αγωνιστικό Tae Kwon Do βρίσκεται υπό την αιγίδα της European Tae Kwon Do Union (E.T.U.). Η Ε.Τ.U. διοργανώνει Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα Tae Kwon Do κάθε δεύτερη χρονιά (τις ζυγές χρονιές), με την ελεύθερη συμμετοχή αθλητών και αθλητριών από όλες τις χώρες-μέλη της σε κάθε κατηγορία βάρους και τις ενδιάμεσες χρονιές (τις μονές χρονιές) διοργανώνει Πανευρωπαϊκό κύπελλο Tae Kwon Do, μία διοργάνωση που διεξάγεται με την ελεύθερη συμμετοχή όλων των χωρών-μελών της, η οποία όμως χαρακτηρίζεται από τον ομαδικό συναγωνισμό μεταξύ εθνικών ομάδων και όχι μεταξύ μεμονωμένων αθλητών-τριών.

Α.Σ. ΤΑΛΩΣ © 2006

ΤΟ ΑΡΘΡΟ «TAE KWON DO (W.T.F.)» ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΡΗ: ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗ», ΣΤΑ ΤΕΥΧΗ Νο 7 (ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2000) & Νο 8 (ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2000), ΕΧΕΙ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΕ ΚΑΤΟΠΙΝΟ ΤΕΥΧΟΣ, ΕΝΩ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΔΥΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2002 ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ «ΟΔΗΓΟ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΤΟΥ 2003» ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΑΛΚΙΜΑΧΟΝ».