PostHeaderIcon Η ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - 4. ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

Ευρετήριο Άρθρου
Η ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ
2. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ
3. ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ
4. ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
5. Η ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
6. ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ
Όλες οι Σελίδες
4. ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

Και φτάνουμε τώρα στις περιπτώσεις εκείνες αυτοάμυνας (οι οποίες ξεπέρασαν τις τρεις παραπάνω γραμμές αυτοάμυνας), όπου η σωματική αντιπαράθεση είναι εντελώς αναπόφευκτη και δεν υπάρχει καμία άλλη επιλογή, παρά η άμεση εμπλοκή και η δυναμική τους αντιμετώπιση.

Όταν λοιπόν φτάσουμε σε αυτό το σημείο, τότε έχουμε την εύλογη απαίτηση να μετρήσει θετικά υπέρ μας, η όποια προπόνηση έχουμε κάνει στις πολεμικές τέχνες. Η προσωπική μου άποψη είναι ότι η προπόνηση στις πολεμικές τέχνες που εξειδικεύονται στην αυτοάμυνα, δεν μπορεί να προετοιμάσει 100% έναν εκπαιδευόμενο, ώστε να αντιμετωπίσει επιτυχώς μία πραγματική κατάσταση αυτοάμυνας. Στην καλύτερη περίπτωση  (δηλαδή αυτή που θα ισχύουν τα εξής δεδομένα στην προπόνηση: α) επιλογή μίας απόλυτα εξειδικευμένης στην ρεαλιστική και πρακτική αυτοάμυνα πολεμικής τέχνης, β) ύπαρξη ενός γκρουπ προπόνησης που θα συμμετέχουν μόνο οι πολύ προχωρημένοι ασκούμενοι και η εξάσκηση θα γίνεται σε υψηλή ένταση και με τις ρεαλιστικότερες συνθήκες, γ) διαρκής προσπάθεια επίτευξης ειδικών καταστάσεων αυτοάμυνας και δ) συνεχείς πειραματισμοί πάνω σε προτάσεις αυτοάμυνας διαφορετικών πολεμικών τεχνών και μαχητικών αθλημάτων) πιστεύω ότι ο μέγιστος εφικτός βαθμός εξασφάλισης της επικράτησης σε μία πραγματική κατάσταση αυτοάμυνας, ενός  εκπαιδευόμενου επί σειρά ετών στις πολεμικές τέχνες, είναι το 50%.

Και αυτό, πάντα κατά την γνώμη μου, είναι ένα πολύ μεγάλο επίτευγμα, που δεν μπορεί να κατορθωθεί εύκολα από πολλές πολεμικές τέχνες και μαχητικά αθλήματα. Για να τεκμηριώσω αυτή μου την άποψη θα αναφέρω ότι όσο ρεαλιστικές και να είναι οι συνθήκες προπόνησης στην αυτοάμυνα γενικά στις πολεμικές τέχνες, δεν μπορούν να αγγίξουν τις πραγματικές συνθήκες σε μια κατάσταση αυτοάμυνας γιατί: α) το στοιχείο του αιφνιδιασμού δεν μπορεί να δημιουργηθεί στο γυμναστήριο, β) η ιδιαίτερη ψυχολογία της στιγμής της πραγματικής αντιπαράθεσης δεν μπορεί να υποκατασταθεί επαρκώς στο γυμναστήριο, αφού οι ασκούμενοι είναι απόλυτα υποψιασμένοι γι’ αυτό που θα συμβεί και γ) δεν μπορούν να επιτευχθούν στο γυμναστήριο οι ακριβείς φυσιολογικές αντιδράσεις και επιπτώσεις της πλήρους επαφής (για ευνόητους λόγους).

Ακόμη σοβαροί παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εξέλιξη και έκβαση μίας πραγματικής κατάστασης αυτοάμυνας και οι οποίοι δεν υπολογίζονται όσο πρέπει ή και καθόλου στην προπόνηση αυτοάμυνας στο γυμναστήριο (βέβαια και κάποιοι από αυτούς τους παράγοντες δεν γίνεται εκ των πραγμάτων να δουλευτούν μέσα στο γυμναστήριο) είναι και οι εξής:

1) Στην σημερινή Ελληνική πραγματικότητα, ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων γυμνάζεται συστηματικά με βάρη και εξασκείται και σε κάποια πολεμική τέχνη ή μαχητικό άθλημα, με συνέπεια σε μία πιθανή αντιπαράθεση να βρεθούμε αντιμέτωποι με άτομα με ανεπτυγμένες φυσικές διαστάσεις και σωματικές ικανότητες, τα οποία έχουν και εμπειρία σε καταστάσεις μάχης, ακόμη και έμπειρους αθλητές και πρωταθλητές σε μαχητικά αθλήματα με τελείως διαφορετική μαχητική έκφραση από αυτή που εμείς έχουμε εκπαιδευτεί. Γι’ αυτό στην εκπαίδευση αυτοάμυνας πρέπει να υπάρχουν στοιχεία από όλες τις διαφορετικές μαχητικές εκφράσεις, προσαρμοσμένα πάντα για την ρεαλιστική αυτοάμυνα.

Ένας γυμνασμένος και εκπαιδευμένος αντίπαλος είναι σαφώς μία δύσκολη περίπτωση, όμως κανένας αντίπαλος δεν πρέπει να υποτιμηθεί και να θεωρηθεί εύκολος, καθώς συνήθως οι άνθρωποι που αισθάνονται σωματική μειονεξία, προσπαθούν να την καλύψουν με κάθε τρόπο και είναι ακόμη πιο επικίνδυνοι και απρόβλεπτοι αντίπαλοι.

2) Ο αντίπαλος μας μπορεί να ανήκει σε κάποια ειδική κατηγορία (π.χ. μεθυσμένος, ναρκομανής, άτομο με διανοητικά προβλήματα, κ.ά.), πράγμα που απαιτεί ειδική αντιμετώπιση.

3) Ο χώρος που λαμβάνει χώρα η αντιπαράθεση (π.χ. πυλωτή πολυκατοικίας, στενό πεζοδρόμιο, πρασιά κτιρίου, πάρκινγκ, δρόμος, είσοδος κτιρίου, μαγαζί με πάγκους, μαγαζί με καρέκλες και τραπέζια, λεωφορείο, χώρος με πολύ κόσμο μαζεμένο, άλσος με δέντρα, πάρκο με γρασίδι, οικοδομή, διάδρομος, σκάλα, ασανσέρ, κ.ά.) καθορίζει και τον τρόπο που πρέπει να την χειριστούμε, καθώς ο κάθε χώρος έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες και θέλει την δική του διαφορετική προσέγγιση από μέρους μας για: α) να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητες που μας προσφέρει, β) να αποφύγουμε τις παγίδες που κρύβει και γ) να οδηγήσουμε τον αντίπαλο σε αυτές. Όλα αυτά απαιτούν εξειδικευμένη γνώση και προπόνηση, πολλές φορές και εκτός γυμναστηρίου.

4) Κάθε σταθερό αντικείμενο στον χώρο της αντιπαράθεσης (π.χ. τοίχος, γωνία, τζαμαρία, πόρτα, παράθυρο, κολώνα, αυτοκίνητο, μηχανάκι, πάγκος, δέντρο, κ.ά.) μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν αμυντικό μέσο, μετά από κατάλληλη εκπαίδευση.

5) Αν βρισκόμαστε σε εξωτερικό χώρο, παίζουν καθοριστικό ρόλο καταστάσεις που άπτονται των καιρικών συνθηκών (π.χ. βροχή, σκοτάδι, ολισθηρό από νερά ή λάσπες έδαφος, ποιος έχει στα μάτια του τον ήλιο, κ.ά.).

6) Κάθε φορητό αντικείμενο που μπορεί να βρεθεί στον χώρο της αντιπαράθεσης (π.χ. πέτρα, κομμάτι από τσιμεντόπλακα, άμμος, φτυάρι, σκούπα, καρέκλα, σκαμνί, μαδέρι, μπουκάλι, σπασμένο μπουκάλι, σιδερόβεργα, καλώδιο, σκοινί, κ.ά.), μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν όπλο εναντίον μας, ή και σαν μέσο υπεράσπισης μας, γι’ αυτό και χρειάζεται ειδική εκπαίδευση: α) για να αποτρέψουμε την πρόσβαση του αντιπάλου σε αυτά, β) για να αντιμετωπίσουμε την χρήση τους από τον αντίπαλο εναντίον μας και γ) για να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε σαν αμυντικά μέσα.

7) Ο αντίπαλος μας μπορεί να κουβαλάει επάνω του οποιοδήποτε όπλο πόλης (π.χ. μαχαίρι ή στιλέτο κάθε είδους, αλυσίδα, κατσαβίδι, ρόπαλο, πτυσσόμενο ραβδί, σιδερογροθιά, σφυρί, ψαλίδι, κ.ά.), το οποίο και μπορεί να χρησιμοποιήσει εναντίον μας. Γι’ αυτό και χρειάζεται ειδική εκπαίδευση αντιμετώπισής τους και αμυντικής χρήσης τους (αν καταφέρουμε να τα πάρουμε στην κατοχή μας).

8) Μπορούμε μετά από κατάλληλη εκπαίδευση να χρησιμοποιήσουμε σαν αμυντικά μέσα, απλά αντικείμενα που καθημερινά κουβαλάμε επάνω μας (π.χ. κλειδιά, κράνος μηχανής, τσάντες, χαρτοφύλακα, μπουφάν κ.ά.)

9) Το ντύσιμό μας, όπως και αυτό του αντιπάλου, μπορεί να παίξει ρόλο (π.χ. στενό παντελόνι, ακατάλληλα παπούτσια, στενό πουκάμισο ή σακάκι, χοντρό δερμάτινο μπουφάν, κράνος μηχανής, κ.ά.) καθώς επηρεάζει την κινητικότητα και την ταχύτητα των αντιδράσεων, ακόμη και την τακτική που θα ακολουθήσουμε.

10) Η γενική μας κατάσταση την συγκεκριμένη στιγμή της αντιπαράθεσης (π.χ. αν έχουμε φάει βαριά πριν λίγο, αν είμαστε άυπνοι, αν είμαστε κουρασμένοι, αν είμαστε αφηρημένοι ή φορτισμένοι γιατί σκεφτόμαστε κάποιο προσωπικό μας πρόβλημα, αν έχουμε κάποιο προσωρινό ορθοπεδικό πρόβλημα, κ.ά.) παίζει μεγάλο ρόλο στην έκβασή της.

11) Ο αντίπαλος μας μπορεί να έχει συνεργό ή συνεργούς, άοπλους ή οπλισμένους (με όπλα πόλης, ή με αντικείμενα από τον περιβάλλοντα χώρο) και σε αυτήν την περίπτωση χρειάζεται απόλυτα εξειδικευμένη και ρεαλιστική προπόνηση σε τέτοιες καταστάσεις.

12) Σε περίπτωση που χρησιμοποιήσουμε υπερβολική και παράλογη βία για να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, υπάρχει το σοβαρό ενδεχόμενο να προκαλέσουμε την αγανάκτηση τυχόν ουδέτερων αυτόπτων μαρτύρων της  αντιπαράθεσης μας, πράγμα που πιθανόν τους κάνει να στραφούν απειλητικά εναντίον μας, ή και ακόμη σε πιθανή μετέπειτα  νομική αντιπαράθεση μας με τον αντίπαλό μας, αυτοί να πάρουν το μέρος του. Γενικά η χρήση υπερβολικής βίας μας κάνει να χάνουμε το δίκιο μας.

13) Μπορεί εμείς να έχουμε συμπαραστάτη (ή συμπαραστάτες), με τον οποίο θα πρέπει να συνεργαστούμε για να αντιμετωπίσουμε επιτυχώς την κατάσταση, πράγμα που θέλει ειδική εκπαίδευση.

14) Υπάρχει η περίπτωση εκτός από τον εαυτό μας να χρειάζεται να προστατεύσουμε και κάποιο άλλο άτομο (π.χ. παιδί, ηλικιωμένο, πεσμένο άτομο, εγκλωβισμένο από λαβή ή πιάσιμο άτομο, κ.ά.) πράγμα που επίσης χρειάζεται ειδική εκπαίδευση.

15) Προκειμένου τώρα για επαγγελματίες το ζητούμενο είναι επιπλέον: η προστασία ανθρώπων και περιουσιακών στοιχείων, καθώς και η τήρηση της τάξης και όλα αυτά πρέπει να γίνουν χωρίς να εκτεθεί το κύρος το δικό τους, των εντολοδόχων τους και των όσων αντιπροσωπεύουν, δηλαδή με την λιγότερη δυνατόν χρήση βίας.